09:08 09-12-2025
Waarom autofabrikanten grijs hernoemen: de kracht van kleurnamen
Waar kleurnamen vroeger nog iets verrieden over de tint, oogt het palet tegenwoordig vaker als het schap van een kaarsenwinkel: Meteor Shower, Wind Chill Pearl, Destroyer Gray, Chalk. In werkelijkheid zijn het nog steeds dezelfde grijzen en witten, maar de toon is nu stemmingsgedreven. Geen mysterie: autobouwers verkopen geen lak, ze verkopen een imago. Noem het parelwit en het blijft droog en vergetelijk; noem het Wind Chill Pearl en het wekt een koele glans, een vleugje frisheid, een premium aura. Zulke woorden werken als een mini-verhaaltje: makkelijk voor te stellen en prettig om uit te spreken.
Dat zie je het scherpst bij grijs, de publiekslieveling én de lastigste kleur om te romantiseren. Alleen “metallic grijs” maakt niemand warm, dus de industrie grijpt naar ruimte en spierballen. Toyota doopt zijn tinten alsof het sciencefiction-artefacten zijn: Meteor Shower, Underground, Lunar Rock, Cement. Sommige namen landen met flair, andere roepen discussie op. Lunar Rock stuurt de verbeelding richting koud steen en stof; Cement doet eerlijk gezegd eerder denken aan een parkeerdek bij een winkelcentrum dan aan een droom. De bedoeling is duidelijk: trek dat vertrouwde grijs uit de utilitaire hoek en geef het persoonlijkheid.
Stellantis kiest een vergelijkbare route, met extra nadruk op bravoure en woordspel. Destroyer Gray klikt perfect met het imago van krachtige Dodge-varianten: de tint versterkt het gevoel van metaal en dreiging, zelfs als de auto in kwestie gewoon een gezins-SUV is. Er zijn ook speelse voltreffers, zoals Bludicrous: alleen al de klank verraadt geen bescheiden blauw, maar een uitgesproken statement.
Er is ook de omgekeerde tactiek, waarbij een naam minder op emotie jaagt en meer op pure vreemdheid. Porsche’s Chalk—ook bekend als Crayon—is zo’n dure optie die wordt vergeleken met iets dat je normaal van je handen veegt. Juist dat paradoxale blijft hangen. Een onhandige naam kan langer blijven nazingen dan een keurige, en daarin schuilt de kern van de marketing: een generieke grijze parel is zo vergeten, maar krijt en destroyer zijn lastig te negeren.