Made in Europe: απλό αυτοκόλλητο ή πραγματική ασπίδα απέναντι στην Κίνα;
© A. Krivonosov
Στην Ευρώπη αναζωπυρώνεται μια νέα διαμάχη γύρω από την προστασία της αυτοκινητοβιομηχανίας. Αυτή τη φορά δεν συζητείται απαγόρευση των κινητήρων εσωτερικής καύσης ούτε δασμοί, αλλά τι μπορεί να ονομαστεί πραγματικά αυτοκίνητο Made in Europe. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρότεινε τον Μάρτιο κανόνες Local Content στο πλαίσιο του Industrial Accelerator Act.
Η ιδέα είναι σαφής: αν η Ευρώπη θέλει να διατηρήσει εργοστάσια, προμηθευτές και θέσεις εργασίας, δεν αρκεί απλώς να συναρμολογεί αυτοκίνητα στο έδαφός της. Σημαντικό μέρος της αξίας πρέπει να δημιουργείται μέσα στην περιοχή και όχι να φτάνει υπό μορφή έτοιμων μονάδων από την Κίνα ή άλλες χώρες. Η Ευρωπαϊκή Ένωση Προμηθευτών Αυτοκινήτων CLEPA θεωρεί το σχέδιο πολύ αδύναμο.
Η ένωση προειδοποιεί: αν δεν κλείσουν τα βασικά παραθυράκια, η ένδειξη Made in Europe κινδυνεύει να μείνει περισσότερο σύμβολο παρά πραγματικό εργαλείο βιομηχανικής πολιτικής. Η CLEPA ζητά ξεκάθαρο όριο: ένα αυτοκίνητο πρέπει να θεωρείται ευρωπαϊκό μόνο όταν τουλάχιστον το 70% της προστιθέμενης αξίας δημιουργείται στην Ευρώπη.
Οι προμηθευτές δεν περιμένουν απότομη άνοδο των τιμών εξαιτίας τέτοιων απαιτήσεων «σε αυτό το στάδιο». Η μεγαλύτερη ανησυχία τους είναι άλλη — η απώλεια των αλυσίδων εφοδιασμού. Σύμφωνα με την CLEPA, έως και 350.000 θέσεις εργασίας ενδέχεται να απειληθούν, ιδίως εν μέσω της ανόδου των Κινέζων ανταγωνιστών, που κλιμακώνουν γρήγορα τεχνολογία, όγκους και παρουσία στην Ευρώπη. Οι κατασκευαστές πάντως βλέπουν το ζήτημα με μεγαλύτερη επιφύλαξη.
Η ένωση ACEA στηρίζει την ιδέα μιας ισχυρής ευρωπαϊκής βιομηχανίας, αλλά προειδοποιεί για υπερβολικά άκαμπτους κανόνες. Η Γενική Διευθύντρια της ACEA, Σίγκριντ ντε Βρις, εκτιμά ότι μόνο με τις απαιτήσεις Made in Europe δεν λύνεται το πρόβλημα ανταγωνιστικότητας. Τα κύρια εμπόδια για την ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία παραμένουν η γραφειοκρατία, η ακριβή ενέργεια και η βαριά κανονιστική δομή.
Οι γερμανικοί όμιλοι έχουν έναν ακόμη λόγο να είναι επιφυλακτικοί: η Κίνα παραμένει για αυτούς μια τεράστια αγορά και πηγή εσόδων δισεκατομμυρίων. Ένας υπερβολικά σκληρός προστατευτισμός μπορεί να πλήξει σχέσεις από τις οποίες οι ίδιοι εξακολουθούν να εξαρτώνται σημαντικά. Έτσι γεννιέται μια σύγκρουση μέσα στον ίδιο κλάδο.
Οι προμηθευτές θέλουν σκληρή προστασία επειδή είναι οι πρώτοι που δέχονται την πίεση των κινεζικών εξαρτημάτων. Οι κατασκευαστές φοβούνται ότι τα νέα εμπόδια θα κάνουν τα αυτοκίνητα ακριβότερα και θα περιπλέξουν την παγκόσμια δραστηριότητά τους. Ο αγοραστής, τελικά, θα κοιτάξει το πιο απλό: θα γίνει το ευρωπαϊκό αυτοκίνητο πιο προσιτό και καλύτερο — ή θα αποκτήσει απλώς ένα ακόμη ακριβό αυτοκόλλητο πάνω στο αμάξωμα;
Νωρίτερα είχε αναφερθεί ότι η Ευρώπη παρατείνει τη ζωή της βενζίνης, αλλά τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα θα εκτιναχθούν ούτως ή άλλως το 2026.
Αυτή η ελληνική έκδοση προετοιμάστηκε με τη χρήση μετάφρασης AI υπό τη συντακτική επίβλεψη του SpeedMe. Το αρχικό ρεπορτάζ είναι του/της Ντάρια Κασίρινα