16+

De slechtste cabrioconversies: modellen die hun charme verloren

© media.landrover.com
Van Murano CrossCabriolet tot Evoque Convertible: 9 cabrioconversies die zwaarder, trager en minder leuk reden. Ontdek welke modellen hun charme verloren.
Michael Powers, Editor

Er zijn auto’s die het mooist ogen en het beste rijden in de carrosserie waarin ze zijn ontworpen. Haal het dak weg, maak er een cabriolet van, en de charme kan in één klap verdwijnen. Hieronder de opvallendste gevallen waarin open rijden duidelijk meer kwaad dan goed deed.

Nissan Murano CrossCabriolet

Dit is een schoolvoorbeeld van een idee dat alleen op papier glansde. Een zware constructie vol verstevigingen joeg de massa omhoog en maakte het rijgedrag dof. In standaardvorm voelde hij al log en onhandig; zonder dak werd hij in het dagelijks gebruik nóg minder innemend. En die ene vraag bleef knagen: waarom überhaupt een crossover als cabriolet? Het concept bleek zinloos en commercieel een misser.

Jeep Wrangler Unlimited Convertible

Open terreinwagens hebben al jaren een trouwe aanhang, maar de uitvoering met vier deuren miste de roos. Minder torsiestijfheid en een forse gewichtstoename maakten hem omslachtig en vermoeiend om te rijden. De kenmerkende wendbaarheid en het zelfvertrouwen naast het asfalt ebden weg, waardoor veel eigenaren liever voor de conventionele dichte versie kozen.

Range Rover Evoque Convertible

Nog een slachtoffer van het idee om een populaire compacte crossover tot premium cabrio te verheffen. Versterkte carrosseriedelen deden de kilo’s oplopen en schaadden de prestaties zichtbaar. Die extra massa kneep de acceleratie af en vertraagde de reacties op het stuur. Daarmee ging een groot deel van het lichte, speelse karakter verloren waar eerdere Evoques om werden gewaardeerd.

Volkswagen Beetle Convertible

De klassieke Kever kende al een open variant, maar de moderne versie kreeg forse verstevigingen om het ontbrekende dak te compenseren. Die keuze tilde het totaalgewicht omhoog en drukte op zijn manieren op de weg. In plaats van het verwachte luchtige gevoel kregen eigenaren een zwaar, wat doods stuurgevoel. Het resultaat: het bekende gevoel van vrijheid en eenvoud vervaagde.

Chrysler PT Cruiser Convertible

Zijn retrolook veroverde in eerste instantie vele harten, maar zonder dak schoot het gewicht omhoog en kromp de binnenruimte. De cabrio werd zo omvangrijk en zwaar dat ‘sportief’ een groot woord werd. Comfort raakte op de achtergrond en daarmee verdween ook veel van de rijpret.

Toyota Celica Convertible

Een van de duidelijkste voorbeelden van een sportieve achterwielaangedreven auto die zonder goede reden uit zijn element werd gehaald. Ooit uitblinkend door zijn strakke wegligging en levendige dynamiek, maar na het verdwijnen van het dak kwamen er ongeveer honderd kilo bij en veranderde zijn gedrag fundamenteel. Fans bleven teleurgesteld achter: tragere acceleratie, minder scherpte en het sportieve vuur doofde bijna helemaal.

Chevrolet SSR

Hier probeerden de makers twee uitersten te verenigen: een cabriolet en een pickup. Het resultaat oogde vreemd en was allesbehalve voordelig. Het gewicht kroop richting twee ton, het weggedrag werd grillig en de laadbak leverde bruikbare ruimte in. Kopers konden de prijs voor zo’n excentriek idee moeilijk rechtvaardigen, waarna het project snel werd beëindigd.

Nissan 370Z Roadster

Deze aftakking van de Z-serie stelde eveneens teleur. Aangepaste carrosseriedelen verlegden het zwaartepunt, waardoor de auto minder geruststellend aanvoelde. Extra metalen bracing voor meer stijfheid kostte bovendien acceleratie en comfort. Samen duwden die concessies de populariteit omlaag.

Infiniti Q60 Convertible

Na de komst van de Q60 Coupé volgde een open variant. Het design bleef verleidelijk, maar een zware metalen kap ondermijnde meteen de prestaties en het passagierscomfort. De acceleratie leed eronder, de kofferbak kromp drastisch en de massa nam toe. Per saldo werd hij minder overtuigend dan de concurrentie.